บทที่ 76 ลาก่อนเงินเก็บทั้งชีวิตของฉันT^T

“พอใจยัง?” ฉันถามคนตรงหน้าอย่างไม่สบอารมณ์ไม่รู้เป็นบ้าอะไรจู่ๆก็เดินเข้ามาโวกเวกโวยวายอยู่ได้ใบหน้าหล่อทำหน้าเรียบตึงเห็นแล้วรู้สึกขัดหูขัดตาชะมัดเห้ออ

“อืม” ฉันส่ายหน้าเอือมๆผับเสื้อช้อปสีเลืดอหมูอย่างประณีตแอบเสียดายแหะที่ไม่ได้ใส่ต่อแล้วเพราะไอบ้านี่มันเอาเสื้อคลุมของฉันมาให้แทนป้านะป้าไม่เห็นจ...